فرهمند علیپور: سرمقاله نویس روزنامه پرشمارگان “تایمز تودی” با اشاره به مصاحبه دو روز گذشته شبکه خبری انگلیسی زبان دولت ایران ” پرس تی وی” با محمود احمدی نژاد آن را “تهوع آور” توصیف کرد. در مصاحبه ای که “جرج گالاووی” عضو پیشین پارلمان بریتانیا با محمود احمدی نژاد در تهران داشت، رئیس دولت کودتا گفته بود که با کمترین هزینه ناآرامی ها را فروکش کردیم و کسانی که به زندان افتاده بودند هم در انتخابات شرکت نکرده بودند. احمدی نژاد همچنین رهبران جنبش سبز را در این گفتگو ضعیف توصیف کرده بود که نمیتوانند حکومت او را با چالش مواجه کنند. گفتنی است گالاووی از هواداران رژیم بعث بوده است و همین موضوع موجب شد تا او در افکار عمومی انگلیس شخصیتی منفی باشد
الان سی دقیقه برنامه تهوع آور تلوزیونی دیدم، مصاحبه ای که آقای جورج گالووی با محمود احمدینژاد رییس جمهوری ایران انجام داده و از شبکه دولتی پرس تی وی پخش شده این شبکه با پول رژیم ایران دفتری هم در شمال لندن دایر کرده و از طریق آن برای جمهوری اسلامی تبلیغ می کند. این نماینده سابق حزب کارگر در پارلمان بریتانیا، حالا برای این شبکه کار می کند و برنامه ای به نام “رییل دییل” را اجرا می کند.

حالا آقای گالووی که زمانی او را “نماینده پارلمان شمال بغداد” می نامیدند دوست خود صدام حسین را از دست داده و به نظر می آید که توجهش را به چند صد کیلومتر شرق تر از عراق معطوف کرده.
مصاحبه در کاخ سلطنتی سابق تهران انجام شده، مصاحبه کننده احمدینژاد را عالیجناب خطاب می کند و بعد یکی پس از دیگری سوالهای راحت و بی دغدغه ای را از او می پرسد. سوالهایی از این قبیل: آیا پیشنهاد هسته ای آخر ایران “مثالی دیگر از انعطاف پذیری ایرانی” مقابله غربی ها را با این کشور خنثی نمی کند؟
آیا مشکلات عدیده آمریکا در افغانستان “احتمال هر گونه حمله به ایران را بیش از پیش کم نمی کند؟”
آیا مذاکرات خاورمیانه می تواند در زمانیکه “دار و دسته نتانیاهو اسراییل را اداره می کنند” ثمربخش باشد؟
آقای گالووی که حالا ریش گذاشته است تنها یک سوال در مورد اتفاقات بعد از انتخابات سال گذشته ایران پرسید “از نظر شما جنبش سبز یعنی چه؟”
و فقط یک سوال هم درباره سکینه محمدی آشتیانی کرد زنی که حکم سنگسارش به خاطر زنا در جامعه بین المللی سر و صدا و انتقادهای فراوانی را به دنبال داشته، سوال را اینجوری شروع می کند “هر از گاهی دشمنان ایران از مسئله ای سوء استفاده و آن را بزرگنمایی می کنند” ….
این مصاحبه هیچ شباهتی با مصاحبه های پکسمن (خبرنگار جنجالی بی بی سی) نداشت و هم سخن بریتانیایی آقای احمدینژاد از جوابهای دروغ او بدون هیچ گونه چالشی گذشت. این نمایش حتی مسخره تر از حضور او در یک برنامه تلویزیونی به نام بیگ برادر در سال ۲۰۰۶ بود که در آن آقای گالووی ادای گربه ای را میاورد و از کف دست هنرپیشه معروف خانم رولا لنسکا “شیر” می خورد.
بگذارید چند سوال را که هر خبرنگاری که ذره ای برای خود و کارش احترام قائل است ازاحمدینژاد می پرسید اینجا بیاورم.
چرا آقای احمدینژاد با این صراحت سال پیش در انتخابات تقلب کرد؟ چرا نیروهای امنیتیش با خشونت هر چه تمام تر با آنهایی که به خیابانها آمدند برخورد کردند و هزاران نفر از مخالفان را به زندان انداختند؟
از کی تا به حال در اسلام که آنقدر هم سنگش را به سینه میزنید آمده است که می توان برای گرفتن “اعتراف” شکنجه کرد؟ که می توان برای ایجاد رعب و وحشت تجاوز کرد که می توان برای عقب گرد جمعیتی اعدام کرد؟
اگر اینقدر دولت او محبوب و مردم کشورش متفق القولند پس چرا همه روزنامه های مخالف را بسته، بر روی کانالهای ماهواره ای پارازیت انداخته و اجازه کار کردن به خبرنگاران خارجی را نمی دهد؟
و حالا یک سوال هم برای آقای گالووی که ادعا می کند مدافع حقوق مظلومان است: چگونه می توانید با قربانیان بی شمار رژیم بربر آقای احمدینژاد روبرو شوید، چگونه می توانید با خانواده ندا آقاسلطان، دختر جوانی که در خیابانهای تهران به ضرب گلوله کشته شد روبرو شوید، یا با شیرین عبادی برنده جایزه صلح نوبل ایرانی که در تبعید است، یا با محمد مصطفایی وکیل خانم آشتیانی که به خاطر دفاع از او مجبور به فرار از ایران شده و دیگر زندانیانی که در صف اعدام هستند، چگونه می توانید بدون شرم در چشمان آنها نگاه کنید؟
منیع: تحول سبز
ارسال نظر جدید