حدود هفده ماه از بازداشت حسین درخشان می گذرد. وبلاگ نویس منتقدی که پس از چند سال زندگی در کانادا و فرانسه و بریتانیا، به ناگهان تغییر رویه داد، مدافع سرسخت جمهوری اسلامی و محمود احمدی نژاد شد و به ایران بازگشت.
وی چند روزی را آزاد بود و از تهران وبلاگ نویسی می کرد، اما به فاصله کوتاهی بدون کوچکترین توضیحی دستگیر شد. قریب به یک سال و نیم بعد، نه تنها جرم او روشن نیست و دادگاهی برایش تشکیل نشده، بلکه از حداقل ها نیز محروم گشته است.
خبر درستی از اینکه وی در بند چه کسانی است یا بر او چه می گذرد در دست نیست. گزارش های پراکنده اما حکایت از وضعیت روحی نامناسب وی دارد. موضوعی که با توجه به فشارهای غیرانسانی که بر او وارد شده چندان هم جای تعجب ندارد.
در واپسین روزهای سال ۸۸، مادر حسین درخشان رنجنامه ای خطاب به رئیس ویرانه قضایی نوشته و ضمن گلایه از شرایط پسرش، خواستار روشن شدن وضع و جرم او شده است.
متن این رنجنامه کوتاه را بخوانید:
حضرت آیتالله آملی لاریجانی
با سلام واحترام
من، مادر حسین درخشان، به حضور شما عرض کوتاهی دارم. دومین عید دربند بودن حسین ما در حالی رقم میخورد که هنوز از شرح اتهامات او بیاطلاعیم، نمیدانیم قرار است در چه تاریخی و در کجا پرونده او به کدام دادگاه تقدیم شود و تا کی قرار است دامنه وعدههای مکرر مسوولان قضایی در محیط صبر و حوصله ما وسعت بگیرد.
جناب قاضیالقضات
من از بیتوجهیهای مکرر دستگاه تحتالامر شما به قاضیالحاجات شکایت میبرم. دعا میکنم هیچگاه خانوادهای، حتی خانواده مسوولانی که اینقدر در مشخصشدن تکلیف مردم اهمال میکنند و تقصیر دارند، هرگز اینچنین به بیپناهی ما دچار نشوند.
۸ماه است در تمام رسانهها اعلام میکنید کسانی را که قصد براندازی نظام را داشتهاند دستگیر کردهاید. شب عید که میشود، همه آنهایی را که عاملان اصلی فتنه میخوانید آزاد میکنید، اما حسین درخشان هنوز از نظر شما مستحق آزادی نیست! چرا؟ چون از کسانی که میفرمایید براندازند جرمش سنگینتر بوده؟! چون به دامن وطن با پای خودش بازگشته؟! چون از نظر دشمنان، حامی نظام و دولت اسلامی بوده؟! چرا؟
بیش از ۵۰۰ روز است حسین در زندان شماست. و ما بیرون زندان «هر روز» منتظرش بودهایم. چون شما هر روز به ما وعدهای جدید دادهاید. اگر از خانواده ما حق آزادی فرزندمان را برای عید دوم هم ندادید، قضاوتش با خدا و وعده ما به روز حساب. لااقل این را بگویید که حسین و ما قرار است چند روز، چند ماه و یا احیانا چند سال دیگر در این بلاتکلیفی بمانیم؟ نظام اسلامی که قرار است پناه شهروندان باشد، از عذابکشیدن یک خانواده منتظر چه سودی عایدش میشود؟